CORNADA DE LOBO
Nana con coco
Duermeté, fiu del alma, que velo tu sueñu... palomina de blancu que no tien aleru... agora no, mío neñu, agora non.
Si viviera to padre que yera tan güenu, collarinos de plata pusiérate al cuellu... agora non, mío neñu, agora non.
De guaje, esta nana asturiana me hizo llorar alguna vez a moco tendido porque España, mediando los 50, aún estaba poblada de huérfanos y todos conocíamos alguno en el barrio o era compi de pupitre y a veces te enterabas de su drama y desamparo y te entraba una pena infinita... palomina del banco que no tiene alero.
Mala década los 50: el recuerdo de la guerra estaba demasiado vivo y cercano, hurgaba en los miedos y en la radio ponían a Machín para bailar las penas meneando la cabeza... o a Juanín de Mieres para exaltar lo regional: Si viviera to padre... ¡pero qué ganas de recordarle al neñu su tragedia!...
Y qué grandes hubieron de hacer los colegios de huérfanos militares, ferroviarios o de caridad. En aquellos años todos conocían además algún mutilado de guerra, muchos regentando estancos: mancos, tuertos, cojos... y alguno sólo arañado, pero con padrino.
Si lo de huérfano no funcionaba, se echaba mano del coco: Duerme mi niño, duérmete ya, que viene el coco y te comerá. Duerme mi niño, duerme mi amor, duerme, pedazo de mi corazón. Piensa que este infierno se terminará y cuando amanezca todo será igual. Sueña que no has muerto, sueña que es real. Duérmete, niño, duérmete ya.
A ver, ¿se arrullaba a la crianza con estas truculencias para que se hicieran novios de la muerte ya en la cuna?... vale que el sueño es el estado más parecido a la muerte, pero tanto mentarla y repetirla hasta que el crío se duerma ha de cebar una bulla aterrada en el subconsciente del rapaz... así salimos, gente con miedos, eso buscaban, gente dócil... ¿cuántos críos no sueñan un día horrorizados que mueren sus padres?... un niño se aterra en pesadillas y le tortura también la muerte... o la busca: niño de 11 años se suicida en Leganés, 14 de octubre, deja una nota, dice que no quiere volver al colegio, lo pasa muy mal... la nana del coco se canta ahora en los patios escolares.