Spinoza

Tal día como güei, el 21 de febreiru de 1677, murríu na ciudá de La Haya Baruch Spinoza, unu de los nuesos grandes pensadores. Tenía daquel.la namás 44 anos.

Spinosa yera de familia xudía con procedencia ibérica. Descendía de xente sefardí d’aniciu hispanu que marchara pa Portugal ya depués afuxíu pa Holanda pola mor de la persecución contra los xudíos.

Anque n’Holanda daquel.la había más l.libertá de pensamientu que n’outros sitios d’Europa, Spinoza tamién sufríu la censura polas suas ideas más bien l.liberales ya críticas cono dogmatismu relixosu. Asina, tuvo que marchar de la comunidá xudía d’Amsterdam ya la sua obra metiénonla no famosu Índiz de l.libros condenaos pola Ilesia.

Anque nun trabachóu enxamás nas aulas académicas, Spinoza foi poucu a poucu fayendo una obra impresionante pa entender la realidá que nos arrodea. Tou ta calculáu ya rixidu pola razón: las cousas que vemos tienen una esplicación ya la clave racional yía la que nos da la chave de tolo que pasa nel mundu.

Outramiente, si la realidá yía racional, entós lo que pasa tien que pasar necesariamente. El pensamientu de Spinoza yía fatalista: el destín va cumplise siempres ya nun hai forma d’esquivar lo que’l futuru tien programáu pa nós.

Ya’l conceutu de Dios, siempres semáu na mente humana a lo l.largu de la hestoria, yía pa Spinoza la mesma realidá. Tou yía parte de Dios, nós somos parte de Dios, dicía’l gran pensador.